تاثیر ویسکوزیته CMC بر رشد جوجه های گوشتی

8 چالش صنعت غذا و نوشیدنی که باید مراقب آنها باشید
8 چالش صنعت غذا و نوشیدنی که باید مراقب آنها باشید
نوامبر 1, 2021
تاثیر مالتودکسترین بر کیفیت پودر پنیر
تاثیر مالتودکسترین بر کیفیت پودر پنیر
نوامبر 3, 2021

تاثیر ویسکوزیته CMC بر رشد جوجه های گوشتی

در این مقاله CMC محلول در آب با طول‌های پلیمری مختلف به جوجه‌های گوشتی داده شد تا تأثیر آنها بر عملکرد رشد و قابلیت هضم درشت مغذی‌ها بررسی شود.

جوجه های گوشتی ماده یک روزه در قفس های ته سیمی و معلق قرار در معرض نور ثابت گرفتند، و به غذا و آب دسترسی آزاد داشتند. در طول 3 هفته اول سن، همه پرندگان با جیره پلت شده با کربوکسی متیل سلولز(CMC) با ویسکوزیته کم تغذیه شدند . جیره تغذیه شده در طول دوره اجرا حاوی سلولز نوع BWW40 به جای نوع BC1000 بود که در جیره های آزمایشی استفاده شد. سپس 8 گروه 10 تایی هر پرنده تشکیل شد تا گروه ها توزیع وزنی مشابهی داشته باشند.

چهار گروه جیره بندی شده با CMC با ویسکوزیته کم (رژیم غذایی LCMC، جدول 1) دریافت کردند و چهار گروه دیگر با جیره CMC با ویسکوزیته بالا (رژیم HCMC، جدول 1) تغذیه شدند. پرندگان به طور تصادفی تقسیم شدند به طوری که در هر تیم چهارعدد وجود داشت. جیره های آزمایشی پلت شده به جوجه های گوشتی از سن 21 تا 35 روزگی تغذیه شدند. وزن بدن در ابتدا و انتهای آزمایش تعیین ومصرف آب و غذا ثبت شد.

Cute white feathered quails eating from feeding system through cage at poultry farm

مجموعه نمونه

در طول 3 روز آخر دوره آزمایشی، فضولات موجود در هر قفس روزانه جمع‌آوری و در دمای 20- درجه سانتیگراد نگهداری شد. فضولات در هر قفس ادغام شدند، انجماد خشک و با استفاده از الک 1 میلی متری آسیاب شدند. در پایان آزمایش، همه پرندگان در حالت بدون تغذیه با تزریق داخل وریدی با 2 میلی لیتر T61 حاوی 0.4 میلی گرم بوترامید، 0.1 میلی گرم mebezonicumiodide و 0.01 میلی گرم تتراکائین هیدروکلراید کشته شدند.

بلافاصله پس از تزریق، نمونه خون با سوراخ قلب گرفته شد. پلاسما با سانتریفیوژ با سرعت پایین جمع آوری شد و در دمای 20- درجه سانتیگراد تا تجزیه و تحلیل چربی ذخیره شد. دستگاه گوارش بین سنگدان و دیورتیکول مکل برای به دست آوردن دوازدهه به علاوه ژژنوم برداشته شد. ایلئوم به عنوان روده بین دیورتیکول Meckel و محل اتصال ileo-secal جدا شد. سکوم و کولون به عنوان روده دیستال به محل اتصال ایلئوسکال برداشته شد. محتویات روده با جدا کردن آرام بخش های روده با انگشت جمع آوری شد. وزن پانکراس، کبد و بخش های روده با یا بدون محتویات ثبت شد. پس از جمع آوری، محتویات روده بلافاصله روی یخ قرار گرفت و در هر بخش در قفس جمع شد.

بخش هایی از بخش ها برای تجزیه و تحلیل ATP در دمای -80 درجه سانتیگراد ذخیره شدند. بخش هایی از استخرهای محتوای ایلئوم در دمای -20 درجه سانتیگراد ذخیره شده و متعاقباً یخ خشک شدند. نمونه‌های تازه از محتویات اثنی عشر همراه با ژژنوم و روده بلافاصله در 5000 × گرم به مدت 15 دقیقه در دمای 4 درجه سانتی‌گراد در سانتریفیوژ ) با استفاده از روتور سانتریفیوژ شدند. مایع رویی برای اندازه گیری ویسکوزیته جمع آوری شد.

تجزیه و تحلیل و اندازه گیری.

سوسپانسیون های دو نوع کربوکسی متیل سلولز (1 گرم در 100 گرم) و جیره های آزمایشی (10 گرم در 100 گرم)، آسیاب شده در الک 1 میلی متری، در آب مقطر تهیه شد و به مدت 30 دقیقه در دمای 38 درجه سانتی گراد انکوبه شدند. اندازه گیری ویسکوزیته آزمایشگاهی سوسپانسیون های رژیمی در 6000 × گرم به مدت 15 دقیقه سانتریفیوژ شدند و مایع رویی برای اندازه گیری ویسکوزیته جدا شد. ویسکوزیته سوسپانسیون های CMC و سوپرناتانت سوسپانسیون های رژیمی با نرخ برشی 0.0623 s-1 و دمای 38 درجه سانتی گراد با استفاده از یک رئومتر اندازه گیری شد.

برای تعیین تخمیرپذیری در شرایط آزمایشگاهی آماده سازی CMC، دوغاب مدفوعی 32 گرم در 100 گرم با استفاده از مدفوع تازه انسان و بافر فسفات سدیم (0.1 مول در لیتر، pH 6.5) ساخته شد. دوغاب تحت جریان مداوم گاز نیتروژن نگه داشته شد. پنج میلی لیتر از دوغاب با 5 میلی لیتر بافر فسفات سدیم (0.1 مول در لیتر) بدون افزودن یا حاوی 2 گرم در 100 میلی لیتر پکتین مرکبات، LCMC یا HCMC مخلوط شد. پکتین مرکبات به عنوان یک کنترل مثبت و بافر بدون افزودن به عنوان یک کنترل منفی عمل کرد.

برای هر شرایط، پنج لوله پلاستیکی برای تعیین محصولات تخمیر پس از 0، 1، 3، 6 و 24 ساعت استفاده شد. لوله های جوجه کشی در حمام آب با دمای 37 درجه سانتیگراد قرار داده شدند. در هر بازه زمانی، یک لوله برداشته شد. و به مدت 10 دقیقه در 4260 × گرم و 4 درجه سانتی گراد سانتریفیوژ شد. و مایع رویی جمع آوری و در دمای 20- درجه سانتی گراد نگهداری شد. مقدار اسیدهای استیک، پروپیونیک، بوتیریک و والریک در مایع رویی با روش Tangerman و همکاران تعیین شد. (1983).

روش ها

ویسکوزیته سوپرناتانت های رقیق نشده تهیه شده از محتویات دوازدهه بعلاوه ژژنوم و ایلئوم با استفاده از ویسکومتر صفحه مخروطی در دمای 40 درجه سانتی گراد اندازه گیری شد. مقادیر با نرخ برشی 45 s-1 ثبت شد. ویسکوزیته به صورت میلی پاسکال ثانیه (mPa⋅s) بیان شد. PH محتویات روده بلافاصله پس از جمع آوری تعیین شد . غلظت تری گلیسیرید و کلسترول پلاسما با استفاده از کیت های تست تجاری تعیین شد. کروم موجود در نمونه‌های 1 گرمی غذا و کیم و مدفوع خشک شده در انجماد توسط اسپکتروفتومتری جذب اتمی پس از خاکستر شدن نمونه‌ها در دمای 550 درجه سانتی گراد و اکسید شدن با افزودن تعیین شد.

6 میلی لیتر برومات پتاسیم (30 گرم در لیتر) و 3 میلی لیتر محلول حاوی سولفات منیزیم (67/0 گرم در لیتر) و اسید اورتوفسفریک (5/824 گرم در لیتر). مقدار کل چربی غذا و فضولات با استخراج نمونه ها با هگزان در لوله سوکسلت پس از جوشاندن آنها در اسید کلریدریک (3 مول در لیتر) به مدت 30 دقیقه تعیین شد. تعیین نیتروژن غذا، هضم روده و مدفوع با روش کجلدال انجام شد. نیتروژن مدفوع در مدفوع به عنوان نیتروژن کل منهای نیتروژن در اسید اوریک محاسبه شد. اسید اوریک با روش Terpstra و De Hart (1974) تجزیه و تحلیل شد. نشاسته موجود در غذا و هضم روده مطابق با روش NEN 3574 (NNI 1974) آنالیز شد. غلظت ATP در کیم با روش لوسیفرین-لوسیفراز (EC 1.13.12.7) همانطور که توسط Bach-Knudsen و همکارانش توضیح داده شد، برآورد شد.

نتیجه

افزودن پکتین به مدفوع تازه منجر به تولید بیشتر اسیدهای چرب با زنجیره کوتاه شد، اما افزودن LCMC یا HCMC اثر تحریکی نداشت. آماده سازی HCMC 59٪ ویسکوزیته بالاتری نسبت به آماده سازی LCMC داشت (207 در مقایسه با mPa⋅s 130). مایع رویی جیره با HCMC 70 درصد ویسکوزیته بالاتری نسبت به جیره با LCMC داشت (4.6 در مقایسه با 2.7 mPa⋅s). تغذیه جیره با HCMC به طور قابل توجهی ویسکوزیته مایع رویی کیم را از دوازدهه به اضافه ژژنوم و از ایلئوم در مقایسه با تغذیه با جیره LCMC افزایش داد.

نتایج نشان داد که ویسکوزیته بالای هضم در جوجه های گوشتی با کاهش هضم درشت مغذی ها و اختلال در عملکرد رشد همراه است. از آنجایی که فرآورده‌های کربوکسی متیل سلولز توسط مدفوع تازه قابل تخمیر نیستند.، پیشنهاد می‌کنیم که HCMC هضم درشت مغذی‌ها را با افزایش ویسکوزیته محتویات روده کوچک کاهش می‌دهد. که با افزایش تخمیر باکتریایی به دلیل تجمع مواد هضم نشده همراه است.

هدف از این مطالعه تعیین اینکه آیا ویسکوزیته بالاتر محتویات روده به خودی خود باعث کاهش عملکرد رشد و کاهش قابلیت هضم درشت مغذی در جوجه های گوشتی می شود یا خیر. برای رسیدن به هدف، جوجه های گوشتی با جیره های حاوی HCMC یا LCMC تغذیه شدند. دو نوع CMC غیرقابل تخمیر بودن توسط باکتری های مدفوعی تایید شد. اما پس از مصرف توسط جوجه های گوشتی درجات ویسکوزیته متفاوتی را نشان دادند. مصرف HCMC نسبت به مصرف LCMC ویسکوزیته قابل توجهی بالاتری از محتویات روده کوچک ایجاد کرد. منبع

مقالات مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

ورود

گذرواژه خود را فراموش کرده اید؟