تاثیر کرونا بر صنایع غذایی

مواد اولیه صنایع غذایی و مهم ترین نقش های آن
مواد اولیه صنایع غذایی و نقش های آنها
آگوست 14, 2021
تاثیر کرونا بر رفتار مصرف کنندگان مواد غذایی
تاثیر کرونا بر رفتار مصرف کنندگان مواد غذایی
آگوست 17, 2021

تاثیر کرونا بر صنایع غذایی


همه گیری یک رویداد جدید در تاریخ بشریت نیست .زیرا بشریت در طول تاریخ با همه گیری های مختلف روبرو شده است. نقطه مشترک همه گیری ها تأثیرات منفی جدی آنها بر اقتصاد جهانی است. یکی از مهمترین بخشهای اقتصاد زنجیره تامین مواد غذایی است. مشاهده شده است که تاثیر کرونا بر صنایع غذایی بر کل این فرایند از ابتدا تا مصرف کننده تأثیر دارد. با توجه به چالش‌های اخیر در زنجیره تامین مواد‌غذایی ،اکنون نگرانی قابل توجهی در مورد تولید، پردازش ، توزیع و تقاضای غذا وجود دارد.

COVID-19 منجر به محدودیت های جابجایی کارگران، تغییر در تقاضای مصرف کنندگان، بسته شدن امکانات تولید مواد غذایی ،محدودیت سیاست های تجارت مواد غذایی و فشارهای مالی در زنجیره تامین موادغذایی شد. بنابراین ، دولتها باید حرکت کارگران و محصولات کشاورزی را تسهیل کنند. علاوه بر این ، کشاورزان کوچک یا افراد آسیب پذیر باید از نظر مالی حمایت شوند. تاسیسات باید شرایط کار را تغییر داده و سلامت و ایمنی کارکنان را با تغییر تدابیر ایمنی حفظ کنند. در پایان، هر کشوری باید به شدت وضعیت پی ببرد و گاهی باید اقدامات را با توجه به گسترش همه گیری تشدید یا کاهش دهد. زنجیره تأمین همچنین باید به اندازه کافی انعطاف پذیر باشد. تا به چالش‌های موجود در زنجیره تامین موادغذایی پاسخ دهد.

کرونا ویروس چیست؟


با شیوع سریع بیماری کووید -19 در شش قاره توسط ویروس جدید کرونا SARS-nCoV-2 ، بسیاری از کشورهای جهان وضعیت اضطراری بهداشتی اعلام کردند. در 11 مارس 2020 ، سازمان بهداشت جهانی (WHO) این بیماری را که به سرعت در حال گسترش است به عنوان یک بیماری همه گیر اعلام کرد و از کشورها خواست تا اقدامات آمادگی و واکنش را مطابق با برنامه آمادگی و واکنش استراتژیک جهانی برنامه ریزی کنند (WHO، 2020a؛ Vasavada، 2020).

WHO توضیح داد که همه گیری ناشی از کروناویروس قبلاً دیده نشده است. و این بیماری اولین بیماری همه گیر ناشی از ویروس کرونا است.

COVID-19 پنجمین بیماری همه گیر است ، پس از ویروس آنفلوانزای 1918 (H1N1) ، ویروس آنفلوانزای 1957 (H2N2) ، ویروس آنفلوانزای 1968 (H3N2) و آنفولانزای همه گیر 2009 (H1N1) ، که منجر به مرگ حدود 50 میلیون نفر در انسان شد. 1.5 میلیون ، 1 میلیون و 300000 نفر به ترتیب WHO نشان داد که این شیوع فقط یک بحران سلامت عمومی نیست ، بلکه بحرانی است که همه بخش ها را درگیر می کند. بنابراین ، هر بخش و هر فردی باید در این مبارزه شرکت کند (WHO ، 2020c).

برنامه آمادگی و واکنش استراتژیک

“برنامه آمادگی و واکنش استراتژیک” توسط WHO شامل اقدامات بهداشتی است که همه کشور‌ها باید برای این همه‌گیری آماده کرده و به آن پاسخ دهند. این طرح مواردی را که تا کنون در مورد ویروس آموخته ایم را در بر می‌گیرد. و هدف آن تبدیل این اطلاعات به یک اقدام استراتژیک است که می‌تواند همه شرکای ملی و بین المللی را در حین توسعه برنامه‌های عملیاتی ملی و منطقه ای راهنمایی کند. بر اساس این طرح، مراحل و اقدامات اولویت دار در هشت موضوع اصلی ترسیم شده است:

هماهنگی ، برنامه ریزی و نظارت در سطح کشور ؛

ارتباط ریسک و مشارکت جامعه ؛

نظارت ، تیم های واکنش سریع و بررسی پرونده ؛

نقاط ورود؛

آزمایشگاه های ملی ؛

پیشگیری و کنترل عفونت ؛

مدیریت وضعیت ؛

پشتیبانی عملیاتی و تدارکات (WHO، 2020a).

اجرای این اقدامات باعث تعطیلی محل کار و موسسات آموزشی و محدودیت های موقت در سفرها و جلسات اجتماعی شد. کار انعطاف پذیر در خانه و جلسات آنلاین امروزه به شیوه های استاندارد تبدیل شده است. با این حال ، افرادی که در صنایع غذایی کار می کنند گزینه کار از خانه ندارند ، بنابراین باید روال معمول اداری خود را رعایت کنند .

تاثیرات کرونا بر زنجیره تامین صنایع غذایی

هر صنعتی در جهان انتظار دارد ببیند شیوع کرونا چگونه بر صنایع تولیدی تأثیر خواهد گذاشت. و صنایع غذایی نیز تفاوتی با سایر صنایع ندارند. با این حال ، تفاوت صنایع غذایی با صنایع دیگر در تولید محصولاتی است که برای زندگی روزمره ضروری هستند. همه می دانند که اگر یک کارخانه تعطیل شود، تعداد مشخصی از افرادی که در این کارخانه ها کار می کنند پتانسیل گرسنگی را دارند اما اگر پردازنده ها و توزیع کنندگان آلوده شوند همه افراد در معرض خطر هستند. علاوه بر این ، صنایع غذایی بخش مهمی از نظر اقتصادی است. با این حال ، بخش غذا در مقایسه با سایر بخشهایی که برای زندگی روزمره حیاتی نیستند. مانند گردشگری و هوانوردی در طول همه گیری ، با چالش های متفاوتی روبرو است.

بیماری همه گیر ممکن است منجر به از دست دادن 113 میلیارد دلار در حمل و نقل هوایی و 80 میلیارد دلار در بخش گردشگری شود. (یاتا ، 2020 ؛ UNTWO ، 2020). برخی از شرکت های مواد غذایی به دلیل کاهش درآمد با چالش های مختلفی روبرو هستند. در حالی که برخی دیگر سخت تلاش می کنند تا تقاضای رو به رشد خرده فروشان را برآورده کنند. در جریان شیوع COVID-19 کنونی ، برخی تصمیمات دشوار باید اتخاذ می شد ، از جمله تعطیلی موقت مشاغل مختلف. واقعیت این است که این بیماری همه گیر به وضوح نشان داد که شرکت های مختلف از صنایع مختلف در سراسر جهان ارتباط نزدیکی با یکدیگر دارند .

چگونگی تاثیر گذاری

نگرانی اصلی همه شرکت های مواد‌غذایی حفظ سلامت کارکنان و تأمین نیروی کار کافی برای کسانی است که به دلیل بیماری یا ترس از کرونا نمی‌خواهند کار کنند. حفاظت و حفظ سلامت افرادی که در زنجیره تامین مواد غذایی کار می کنند در زمان بحران بسیار مهم است . با این حال ، زنده نگه داشتن زنجیره توزیع با استفاده از استراتژی های مدیریت عرضه نیز برای برآوردن خواسته های مصرف کننده مهم است . حفظ جریان غذا و کالا در سراسر زنجیره تامین باید با مشارکت همه ذینفعان تضمین شود. همچنین اطمینان از اعتماد مصرف کنندگان برای ایمنی و امنیت غذا ضروری است .

عموماً مصرف کنندگان زیاد به نحوه تولید غذای روی میزشان فکر نمی کنند. با این حال، نگرانی ها در مورد ایمنی مواد غذایی در بحبوحه همه گیری جهانی توجه را به زیرساخت های عظیم و نیروی کار مسئول ایجاد یک منبع غذایی ایمن و مطمئن در سراسر جهان جلب کرده است. به ویژه در آغاز این بحران جهانی، تقاضای مصرف کنندگان برای غذا افزایش یافته و برخی از قفسه های فروشگاه ها موقتاً خالی شده و منجر به خرید مازاد محصولات اساسی شده است.

با وجود این تقاضای بی سابقه ، زنجیره تامین مواد غذایی همچنان قوی است، زیرا بسیاری از بازیگران زنجیره تامین، از جمله کشاورزان، تولیدکنندگان، توزیع کنندگان و خرده فروشان، برای تمدید قفسه ها سخت کار کرده اند.

تغییرات حاصل از ویروس کرونا در عادات غذایی

به طور خلاصه ، چهار موضوع عمده در صنعت غذا و زنجیره تامین مواد غذایی در زمان شیوع COVID-19 مطرح شده است.

در مرحله اول ، مردم تمایل دارند از رژیم غذایی سالمی برای محافظت از خود و سیستم ایمنی خود پیروی کنند . بنابراین ، تقاضا برای غذاهای کاربردی حاوی مواد فعال زیستی افزایش یافت.

ثانیاً ، ایمنی مواد غذایی برای جلوگیری از انتقال ویروس کرونا در بین تولیدکنندگان ، خرده فروشان و مصرف کنندگان بیشتر مورد توجه قرار گرفته است.

ثالثاً ، نگرانی های مربوط به امنیت غذایی به دلیل افرادی که در محدودیت های قرنطینه هستند ، ایجاد شده است. در نهایت ، مشکلات پایداری غذا در عصر همه گیری پدیدار شده است

اثرات همه گیری بر زنجیره تامین مواد غذایی


زنجیره تأمین غذا را می توان به پنج مرحله شامل تولید کشاورزی ، رسیدگی پس از برداشت ، پردازش ، توزیع/خرده فروشی/خدمات و مصرف تقسیم کرد. دو سیستم در زنجیره تامین مواد غذایی در مورد کیفیت و ایمنی مواد غذایی مورد استفاده قرار می گیرد. اولین مورد بر اساس مقررات و قوانین است که از استانداردهای اجباری استفاده می کند و توسط سازمان های دولتی بازرسی می شود. مورد دوم تکیه بر استانداردهای داوطلبانه است که توسط قوانین بازار یا انجمن های بین المللی تعریف شده است .

اقدامات ایمنی برای اطمینان از تداوم جریان غذا در هر مرحله را می توان به عنوان مسائل مربوط به سلامت کارکنان غذا ، بهداشت شخصی ، استفاده از تجهیزات حفاظتی شخصی مانند کلاه ایمنی و دستکش ، ضدعفونی سطوح و محیط های کار ، دست زدن/تهیه/تحویل ایمن غذا ، گروه بندی کرد. و حفظ فاصله اجتماعی اقدامات حفاظتی در آخرین مراحل زنجیره تامین مواد غذایی بسیار مهم است زیرا افراد بیشتری می توانند تحت تأثیر قرار گرفته و به سمت آخرین مراحل حرکت کنند .

آیا کرونا تاثیر مستقیم بر تولید مواد غذایی می گذارد؟

بر خلاف آنفولانزای پرندگان ، اشریشیاکلی (E. coli) یا لیستریا ، همه گیری COVID-19 به طور مستقیم بر تولید تأثیر نمی گذارد ، زیرا مستقیماً از طریق دام یا محصولات کشاورزی گسترش نمی یابد . با این حال ، به دلیل شیوع همه گیر ، دولت های سراسر جهان محدودیت های قابل توجهی در حمل و نقل کالا و همچنین مهاجرت نیروی کار ایجاد کرده اند. گزارشات نشان می دهد که استفاده از کامیونها برای توزیع غذا به دلیل کاهش محدودیت ها در فرانسه که تا قبل از همه گیری 30 درصد بوده است. به 60 درصد کاهش یافته است.

تاثیر کرونا بر کارگران محلی و مهاجر

در کشو‌رهای درحال توسعه و توسعه نیافته، اشتغال موقت یا فصلی، به ویژه برای کاشت، مرتب سازی، برداشت، فرآوری یا حمل محصولات به بازار متداول است. بنابراین، زنجیره تأمین به دلیل عدم حضور کارگران محلی یا مهاجر به دلیل بیماری یا محدودیت های سفر ناشی از قرنطینه به طور قابل توجهی تحت تأثیر قرار می‌گیرد.

همچنین در مواردی که این بیماری به طور مستقیم بر سلامت یا حرکت آنها تأثیر می‌گذارد.نه تنها توانایی تولید دیگران بلکه ایمنی غذای آنها را نیز تضعیف می کند. به ویژه، کمبود نیروی کار به دلیل بحران کرونا باعث اختلالات شدیدی در برخی از بخشها مانند تولید دام، کاشت ، برداشت و فرآوری محصول شد. که نسبتاً پرمصرف است. با این حال ، کمبود کارگران مزرعه قبل از شیوع COVID-19 نیز یک مسئله مهم بود .

بیشتر فعالیتهای کشاورزی به فصل و آب و هوا بستگی دارد و بنابراین ، فعالیتها باید از یک برنامه تنظیم شده با انعطاف پذیری پیروی کنند. تا اقدامات فوری در صورت نیاز انجام شود. از آنجا که تمام فرایندها و مراحل در یک زنجیره تأمین به شدت به یکدیگر متصل هستند، یک تاخیر یا اشکال جزئی می‌تواند باعث ایجاد یک اثر پروانه ای شود که منجر به از دست دادن بزرگ محصول و خروجی می‌شود .

در واقع، گزارش‌های زیادی وجود دارد که نشان می‌دهد کشاورزان به دلیل محدودیت ها مجبور شده‌اند محصولات خود را با سوزاندن یا رها شدن خراب کنند. تعاونی کشاورزان لبنی در آمریکا معتقدند روزانه 14 میلیون لیتر شیر به دلیل قطع زنجیره تأمین در حال تخلیه است. در انگلستان ، رئیس دامداران گزارش داد که تقریبا 5 میلیون لیتر شیر در یک هفته در خطر است. همچنین، گزارش شد که گیاهان چای به دلیل چالش‌های لجستیکی در هند از بین می روند (بی بی سی ، 2020a). بنابراین ، حفظ کارایی لجستیکی یک عامل کلیدی برای صنایع غذایی ، به ویژه در بحران های جهانی است.

واکنش کشورها به کرونا بر چه اساسی است؟

بزرگترین مسائل در زنجیره تامین مواد غذایی ، بدست آوردن مواد اولیه از تامین کنندگان و اطمینان از تداوم جریان مواد غذایی از تولیدکنندگان به مصرف کنندگان نهایی است . این مشکلات توانایی مشاغل کشاورزی را برای ادامه تجارت خود به طور معمول به خطر می اندازد. ، و ممکن است اثرات منفی بر کیفیت غذا ، تازگی و ایمنی غذا داشته باشد و مانع دسترسی به بازارها و قیمت مناسب شود . درحالی که کشو‌رها با این بیماری همه گیر دست و پنجه نرم می‌کنند. باید تمام تلاش خود را برای حرکت چرخ دنده‌های زنجیره تامین مواد غذایی به کار گیرند.

تأثیر مشکلات همه گیر بر سیستم های کشاورزی تا حد زیادی به شدت و ترکیب نهاده های کشاورزی بستگی دارد. و بسته به محصول تولید شده و کشور متفاوت است. تکنیک‌های سرمایه زیاد معمولاً در کشورهای با درآمد بالا برای تولید محصولات کشاورزی استفاده می‌شود. در حالی که تولید بیشتر در کشورهای کم درآمد وابسته به نیروی کار است. بنابراین ، زنجیره تامین باید با تمرکز ویژه بر مبانی چالش های لجستیکی ادامه یابد.

اثرات همه گیری بر تجارت جهانی مواد غذایی


اگرچه شرایط فعلی استثنایی به نظر می‌رسد. اما آسیب پذیری سیستم‌های غذایی در برابر مشکلات مربوط به آب و هوا و بیماری‌ها مدت ها قبل از بحران COVID-19 تجربه شده است. سیستم‌های غذایی از حوادث و شوک‌های مختلف قبلاً مانند بحران نفت در دهه 1970، شیوع SARS و ابولا و بحران غذایی 2006-2008 ناپایدار بوده اند. بیماری تب آفریقایی آفریقا فقط یک سال پیش بازارهای جهانی کالاها را آشفته کرد. و به یک اپیدمی پیشرونده در شرق اروپا و آسیا تبدیل شد. بزرگترین تولید‌کننده خوک در جهان و بزرگترین صادرکننده ، چین ، 37 درصد خوک های خود را تا پایان سال 2019 از دست دادند. (IPES ، 2020).

ابولا تأثیر منفی زیادی بر تولید محصولات کشاورزی ، بازاریابی و اقتصاد تجاری برخی از کشورهای آفریقایی داشت. در بخش تولید به دلیل محدودیت‌های جاده‌ای، کشاورزان دسترسی محدودی به نهاده‌هایی مانند بذر، کود و آفت کش ها داشتند. و اکثر مناطق با کمبود نیروی کار روبرو بودند. به همین دلیل ، بیش از 40 درصد از زمین های کشاورزی زیر کشت قرار نگرفته است. با این حال، همه گیری به شدت بر تولید تأثیر نمی گذارد. زیرا مناطق کشاورزی اغلب در مناطق جغرافیایی قرار دارند که از تراکم شهری بسیار دور هستند.

تاثیر کرونا بر بازارهای داخلی

بحران کنونی COVID-19 سیاست های تجارت موادغذایی برخی دولتها را تغییر داده. و به سمت محدود کردن صادرات و تسهیل واردات حرکت کرده است. دلیل اصلی اعمال محدودیت های صادراتی از سوی کشورها ، اطمینان از حفظ تعداد محصولات در بازار داخلی است. محدودیت صادرات به طور معمول این نتیجه را در کوتاه مدت ایجاد می کند، اما برخی آثار منفی نیز دارد. اول، محدودیت‌های صادراتی باعث کاهش قیمت‌های داخلی می شود. که این امر به کشاورزان آسیب می‌رساند و منجر به کاهش تولید محصولات و کاهش مشوق‌ها در صنعت می شود.

ثانیاً ، کشورها با از دست دادن جایگاه خود در بازارهای بین المللی ، مزیت رقابتی خود را از دست خواهند داد. ثالثاً ، محدودیت های صادراتی شهرت صادرکنندگان را تضعیف می کند و واردکنندگان را تشویق می کند تا اعتماد خود را به بازار جهانی کاهش دهند ، در نتیجه اعتماد به تجارت بین المللی کاهش یافته و فرصت های تجاری آینده برای صادرکنندگان از بین می رود .

تاثیر کرونا بر قیمت جهانی و ذخایر مواد غذایی

در بحران غذایی سال 2008، گرچه قیمت غذای داخلی بسیارافزایش یافت. اما برخی از کشورهای بزرگ که می‌توانستند خود را از بازارهای جهانی جدا کنند، تحت تأثیر قرار نگرفتند. در مقایسه با سال 2004، قیمت برنج 224 درصد، قیمت گندم 108 درصد و قیمت ذرت 89 درصد افزایش یافت. (FAO ، 2011). به طور کلی، قیمت‌ها به دلیل محدودیت‌های تجاری، ریسک‌ها و عدم قطعیت‌ها در بازارهای بین المللی افزایش یافت. و منجر به افزایش قیمت‌ها در کشورهای وابسته به واردات بیش از آنچه که باید باشد. به دلیل محدودیت های صادراتی که توسط کشورهای عمده صادر کننده اعمال شده است ، رفتار خرید وحشت زده در کشورهای واردکننده مشاهده شده است و قیمت ها به دلیل تقاضای بیشتر برای محصولات افزایش یافته است .

اگرچه ذخایر غذایی جهان در حال حاضر بالا است .بحران همه گیر طولانی مدت می‌تواند مشکلاتی را در زنجیره تامین موادغذایی ایجاد کند. و همچنین سیاست‌های محدودکننده صادرات که می تواند باعث ایجاد اثر دومینو شود. براساس برآوردهای تولید غلات،گزارش شد که حدود 2.721 میلیارد تن تولید شامل 1.44 میلیارد تن برای غلات درشت 763 میلیون تن برای گندم و 512 میلیون تن برای برنج وجود داشته است. طبق برآوردهای فائو در سال 2020 ، انتظار می رود تولید گندم و غلات درشت مشابه سال 2019 باشد. به همین دلیل، انتظار می‌رود بازارهای جهانی غلات با وجود نگرانی از COVID-19 از وضعیت متعادل پیروی کنند .

کرونا چطور بر قیمت جهانی مواد غذایی تاثیر می گذارد؟

به طور خلاصه ، معاملات باعث می شود محصولات از مناطق مازاد به مناطق کمبود منتقل شوند و از کمبودها و ناامنی غذایی مربوط به وابستگی تنها به تولید داخلی جلوگیری شود . با این حال،همه گیری COVID-19 تأثیر قابل توجهی بر تجارت مواد‌غذایی ایجاد کرد. و به دلیل محدودیت‌های صادراتی، زنجیره تأمین موادغذایی را مختل کرد. سیاست های محدود کننده صادرات باعث افزایش قیمت جهانی کالاهای غذایی پایدار مانند گندم ، ذرت و برنج شد و منجر به کاهش کمیت و کیفیت غذای خورده شده شد . مشتریان همچنین نمی توانند محصولی را پیدا کنند که تولید یا تولید ملی نشده باشد. تولیدکنندگان نیز با محدودیت ها تضعیف شدند زیرا بازار بین المللی شامل تعداد بیشماری خریدار است. و به تولیدکنندگان کمک می کند تا بهترین را انتخاب کنند.

هنگامی که سیاست های محدود کننده صادرات اعمال شد، فروشندگان محلی نتوانستند خریدار پیدا کنند. و منجر به عرضه و ضایعات اضافی همراه با ضرر‌های اقتصادی شد. غذاهایی که به صورت محلی تولید نمی‌شوند اما برای فرآوری مورد نیاز هستند به دلیل محدودیت ها در دسترس نبوده و استفاده از ظرفیت کارخانه های تولید مواد غذایی برای پاسخگویی به تقاضا نیز تحت تأثیر منفی قرار گرفته است . چالش‌های حمل و نقل برای محموله‌های هوایی و دریایی نیز مسائل دیگری در ارتباط با تلف و ضایعات موادغذایی ایجاد کرد.https://academic.oup.com/fqs/article/4/4/167/5896496

مقالات مرتبط: تاثیر کرونا بر نوآوری در صنایع غذایی

2 دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

ورود

گذرواژه خود را فراموش کرده اید؟